اسید فوماریک

اسید فوماریک

اسیدی است قوی و دارای حلالیت کم که هر چه ذرات آن ریزتر باشد ، حلالیت بیشتری دارد. این اسید جاذب رطوبت نبوده و در هر ۱۰۰ میلی‌لیتر آب با دمای ۲۵ درجۀ سانتی‌گراد ، ۰/۶۳ گرم آن قابل حل است. از این اسید در صنایع غذائی برای تشدید خاصیت ضدّاکسایشی BHA و BHT در فرآورده‌های روغنی و چرب؛ برای افزایش خاصیت عدم جذب رطوبت و افزایش قابلیت جاری شدن و افزایش قابلیت نگهداری در مخلوط‌های خشک دسرها ، آبنبات‌ها و غیره و برای افزایش مدت نگهداری و قدرت ژل ، در درسرهای ژلاتینی از این اسید استفاده می‌شود.

فوماریک اسید در تولید رزین های پلی استری و الکلهای پلی هیدریک کاربرد دارد. این ماده همچنین به عنوان ماده ی ثابت کننده ی رنگ در رنگها مورد استفاده قرار می گیرد.

ایزومر سیس از ترکیب C4H4O4 یا همان ترکیب ۲-بوتن،۱و۴دی اوئیک اسید را مالئیک اسید و ایزومر ترانس را فوماریک اسید می نامند.

مالئیک اسید ناپایدارتر از فوماریک اسید است.مالئیک اسید حلالیت خیلی بیشتری از فوماریک اسید دارد.

نقطه ذوب مالئیک اسید خیلی کمتر از نقطه ذوب فوماریک اسید است.

همه ی این خواص به این دلیل است که در مالئیک اسید که همان ایزومر سیس است به دلیل نزدیکی گروههای اسیدی که در یک طرف قرار گرفته اند، امکان برقراری پیوندهای هیدروژنی درون مولکولی فراهم است و پیوندهای بین مولکولی ضعیف تر از فوماریک اسید است. درنتیجه فوماریک اسید با استحکام بیشتری از هر دو طرف به همسایه های خود متصل است درنتیجه نقطه ذوب بالایی دارد یعنی انرژی زیادی برای گسستن پپیوندهای بین مولکولی لازم است.

ثابت اسیدی دو هیدروژن فوماریک اسید برابر ۵/۳ و ۵/۴ است درحالیکه ثابت اسیدی دو هیدروژن مالئیک اسید برابر ۵/۱ و ۵/۶ می باشد .

مالئیک اسید حلالیت خیلی بیشتری از فوماریک اسید دارد. و حلالیت فوماریک اسید خیلی کمتر است چون در فوماریک اسید همه ی نقاط مستعد برای تشکیل پیوند هیدروژنی درگیر پیوندهای هیدروژنی با مولکولهای کناری خود هستند در صورتیکه در مالئیک اسید یک اکسیژن و یک گروه هیدروکسیل از عوامل اسیدی متفاوت با هم تشکیل پیوند هیدروژنی درون مولکولی می دهند درحالیکه یک اکسیژن و یک گروه هیدروکسیل باقیمانده آماده برقراری پیوند هیدروژنی با آب هستند.